Kadınlara yönelik her türlü şiddet ve ev içi şiddetin önlenmesi ve bunlarla mücadele hakkındaki Avrupa Konseyi Sözleşmesi diğer adıyla İstanbul Sözleşmesi kadınlara karşı şiddetle mücadelede en kapsamlı ve en yeni sözleşmedir. Mayıs 2011’de İstanbul da imzaya açılan sözleşme 2014 yılında yürürlüğe girdi. İstanbul Sözleşmesi kaldırılırken aileyi yıkan ve bir sözleşme olduğu iddia edilmişti. Oysaki ülkemizde yoğun görülen kadına karşı şiddetle mücadele ederek aile ve toplum düzenini korumayı amaçlıyordu. IKTIDAR yandaşlarının oy kaygısıyla, bu sözleşme aleyhine propagandalar yaparak sözleşmeyi kaldırmıştır. Bir gece 20 Mart 2021 de Resmi Gazete de yayımlanan 3178 sayılı Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan tarafından sözleşmenin feshedilmesine karar verildi. Sözleşmenin 5 temel ilkesi: _Kadına yönelik her türlü şiddetin ve ev içi şiddetin önlenmesi _Şiddet mağdurlarının korunması _Suçların soruşturulması _Suçluların cezalandırılması _Kadına karşı şiddet ve mücadele alanında koordineli ve etkili işbirliği içeren uygulamaların hayata karşı geçirilmesidir. “Kadının beyanı esas alınır denilmektedir. ” sözleşme için. Türkiye de kadınların mağduriyeti ciddi bir şekilde söz konusu olduğu için kadının beyanı esas alınır söylemi on plana çıkmıştır. Oysaki mağdurum beyanı esas alınır İstanbul sözleşmesine göre. İstanbul Sözleşmesi neydi?  Temel hakları eşitlik ve ayrım gözetmemeyi düzenlemekteydi. Sözleşmeye taraf devletler; özel ve kamusal alanda herkesin özelikle de kadınların şiddetten, baskıdan uzak yaşama hakkını korumak ve bu hakkı sağlamak amacıyla gereken yasal veya sosyal gereklilikleri, tedbirleri kapsar. Burada önemli bir husustan bahsetmek gerekiyor. Sözleşmenin 80. Maddesi Avrupa Konseyi Genel Sekreterliğine yapılacak bildirimle sözleşmenin feshedilebileceğini beyan eder. Kural olarak uluslararası bir sözleşme nasıl yürürlüğe girdiyse öyle feshedilir. Dolayısıyla iktidarın İstanbul Sözleşmesinden fesih şekli usule aykırıdır, geçerli değildir. İstanbul Sözleşmesi halen yürürlüktedir, sözleşmemizden vazgeçmiyoruz. Türkiye de kadına karşı şiddet, kadın cinayetleri gittikçe artış gösterirken İstanbul Sözleşmesinden vazgeçilmesi iktidarın oy kaygısıyla yaptığı siyasi bir eylemdir.