Merve ÜSTÜNDAŞ

Sistem bizi A noktasından B noktasına bile götüremiyorken artık, sürünürken dizlerimize yapacağı yaraları iyileştiremeyen ilaçlarada dargınız.

Camlarımız kirli önümüzü göremiyoruz derken, sesimizde kısıldı

iyi miyiz?

Payımıza düşenin hakkınıda yiyemedik.

Günler aynı bir birinin tekrarı gibi, koşuyoruz ama hep aynı yerde. Çokta yoruluyoruz aslında ama hep aynı derde. 

İyi miyiz?

Ne bir anı biriktirilebiliyor artık ne yeni bir yer görebiliyoruz.

Mesela ülkemizde yaşanan bir gerçek olaydan bahsedeyim.

Pariste düzenlenen uluslararası fotoğraf yarışmasında dünya ikincisi olan amatör fotoğrafçı Mehmet Emin Coruş, vize alamadığı için ödül törenine katılamamış.

Nasıl yani?

Dahası kendisine gönderilen kupa ve sertifika gümrük işlemlereine takılmış, ve kendisine teslim edilememiş. 725 bin fotoğraf arasından seçilen dünya şampiyonluğundan bahsediyoruz.

Gülmek bize yakışırdıda, komik duruma düşen biz olduk.

Bizde de var sanatçı, bilim insanı, profösör ama işte engelleri çok mazur görün.
Bizde resim çizebiliyoruz, resim çekebiliyoruz, şarkı söyleyebiliyoruz, icatlar bile yapabiliyoruz.
ilkel yaşıyoruz belki ama var bizde de cevherler. sadece durağan bir dönemden geçiyoruz, gerilemede diyebiliriz. 

İyi miyiz peki?

suskun, kalbi kırık bir düzendeyiz, birazda üzgünüz tabi, basamakları tırmanmak haddimize değilbu aralar.

Sistem bize çelme takıyor, otur yerine parmağını indir diyor. 

Sistem bizi görmüyor, duymuyor, durmuyor...
Biz iyi miyiz?