Bu hızlı öğrenmenin sonunda insanlar her bilgiyi tüketir hâle geliyor. Ekranı her kaydırdığımızda bambaşka şeyler öğreniyoruz.
Bünyemiz bir süre sonra gerçeklik algısını yitiriyor ve her olayı görüp geçmekle, en fazla bir dakika üzülmekle yetiniyoruz. Sonra hayatımıza kaldığımız yerden devam ediyoruz.
Epstein dosyası bunun en büyük örneklerinden biri. Şubat 2026'da dünyayı sallayan bu skandal sadece birkaç ay içinde ABD'nin, İran'a saldırma bahanesiyle unutuldu. Bu hissizleşme, o elit diye adlandırdığımız kesimin ekmeğine yağ sürüyor.
Ekranı kaydırdığımızda çocuk ticareti yapan küresel tüccarları görürken ekranı tekrar kaydırdığımızda komik videolarla karşılaşabiliyoruz. Kafamızın içi bilgi çöplüğüne dönüyor ve biz o çöplüğü kullanamıyoruz. Bir robottan farkımız kalmıyor. İzliyor, hissetmiyor ve geçiyoruz.
Belki diyeceksiniz ki "Ben ne yapabilirim." Evet, somut bir şeyler belki yapamayabiliriz ama hepimiz unutmamakla ve unutturmamakla yükümlüyüz.
Vakti geldiğinde hesap sormakla yükümlüyüz. Onların servetine servet katmamakla, onları hiçe sayarak, boykot yaparak güçlerini ellerinden almakla yükümlüyüz.
Bu yazıda Epstein olaylarının ne olduğunu size anlatmayacağım çünkü ben bu yazıyı unutturmamak için yazıyorum.
Ekranı kaydırdığımızda çocuk ticareti yapan küresel tüccarları görürken ekranı tekrar kaydırdığımızda komik videolarla karşılaşabiliyoruz. Kafamızın içi bilgi çöplüğüne dönüyor ve biz o çöplüğü kullanamıyoruz. Bir robottan farkımız kalmıyor. İzliyor, hissetmiyor ve geçiyoruz.
Belki diyeceksiniz ki "Ben ne yapabilirim." Evet, somut bir şeyler belki yapamayabiliriz ama hepimiz unutmamakla ve unutturmamakla yükümlüyüz.
Vakti geldiğinde hesap sormakla yükümlüyüz. Onların servetine servet katmamakla, onları hiçe sayarak, boykot yaparak güçlerini ellerinden almakla yükümlüyüz.
Bu yazıda Epstein olaylarının ne olduğunu size anlatmayacağım çünkü ben bu yazıyı unutturmamak için yazıyorum.
Yorum Yazın