Yüzyıllardır herkesin kafasında aynı soru dönüyor? "Hangi yönetim şekli bizi kurtarır?" Monarşi mi? Şeriat mi? Cumhuriyet mi? Bu konularda herkes farklı bir fikir öne sürüyor, başkalarının fikirlerini küçümsüyor ama herkesin ıskaladığı bir gerçek var: hepimiz adil bir şekilde yönetilmek istiyoruz. Bunun gerçekleşmesini de yöneticimiz sağlar. Nizamü'l-Mülk'ün Siyasetname adlı kitabında da anlatıldığı gibi devlet nasıl yönetilirse yönetilsin yönetici ne kadar adaletliyse devlette de adalalet o kadar vuku buluyor. Vezir ya da kadı bir hata yaptığında padişah ona cezasını verdiğinde halkın gözü korkuyor, suç işleyemiyor. İşlese de cezasını buluyor. Burada isimler önemsizdir. İster kral olsun, ister padişah, ister cumhurbaşkanı. Adalet ondan sorumludur. Sadece başımızdaki kişiyle bitecek bir mevzu tabii ki değil. Çöpçü bile işini hakkıyla yapmalı. İşte o zaman ülke refaha kavuşur. Savcı, öğretmen, hakim, öğrenci mesleği ne olursa olsun rüşvet almamalı; yaptığı işin hakkını vermeli. O gün karanlıklar aydınlığa çıkar.