Aylardır, hatta yıllardır bir takvimin yapraklarına hapsedilen, test kitaplarının kalın kapağı arasında sıkışıp kalan gençlik, derin bir nefes aldı. 2026 YKS maratonu bitti. Sıralar boşaldı, optik formlar teslim edildi, salonlardaki o ağır saat tıkırtısı sustu. Ancak koridorlardan taşan o devasa sessizlik, zihinlerdeki fırtınayı dindirmeye yetti mi? Elbette hayır. Çünkü bir sınavın bitişi, her zaman o sınavın bıraktığı izlerin silindiği anlamına gelmiyor.
Sistem, adını koyamadığı bir yarışın içine fırlatıyor çocukları. Adına "gelecek" denilen o soyut kavram, üç beş oturuma ve birkaç yüz soruya sığdırılmaya çalışılıyor. Sistem, öğrenciden hem derin düşünmesini hem de bir kısa mesafe koşucusu gibi hızlı olmasını bekliyor. Bir paragrafın içinde kaybolurken, bir sonraki sorunun gölgesi zihne düşüyor. Bu, pedagojik bir ölçme tekniğinden ziyade, adeta bir psikolojik dayanıklılık testine dönüşmüş durumda.
İşte tam bu noktada, çocukların verdiği o sessiz savaş başlıyor. Onlar sadece formüllerle, paragraf sorularıyla ya da tarih kodlamalarıyla savaşmadılar; her akşam kendilerine bakan o beklenti dolu gözlerle, "ya başaramazsam" diyen iç sesleriyle ve odalarının duvarlarına sinen o yoğun kaygıyla savaştılar. Masanın üzerindeki kurşun kalem izlerinde, silgi tozlarında sadece ders notları yoktu; ertelenmiş gençlikler, uykusuz geceler ve erkenden büyümek zorunda kalan çocuk kalpleri vardı. Hayallerine ulaşmak için verdikleri bu mücadele, her türlü takdirin ve puanın çok ötesinde, kutsal bir emek hikayesidir.
Şimdi o büyük koşturmaca bitti ama geride stres yönetiminin sınırlarını zorlamış, kaygı eşiğiyle tanışmış bir nesil kaldı. Gençlerin bu süreçten sonra en çok ihtiyaç duyduğu şey, bir doğru-yanlış analizi değil; anlaşıldıklarını hissetmektir. Onlar, sistemin sunduğu kalıplardan çok daha geniş bir hayallere sahipler.
Hiçbir sınav sonucu bir çocuğun içindeki o cevheri, o özgün ışığı ölçmeye yetmez. Kapılar kapandı, maraton bitti; şimdi sıra, o yorgun çocukların ellerinden tutup, onlara hayatın sadece tek bir patikadan ibaret olmadığını hatırlatmakta.
Yorum Yazın